با وجود فعالیتهای بزرگی که در زمینه ارتقای بهداشت و سلامت ایرانیان در دهه‌های اخیر انجام شده، از راه‌اندازی شبکه بهداشت و مراقبتهای اولیه، پیشرفت در زیست‌فناوری و جراحی رباتیک و سلولهای بنیادی و رشته‌های مختلف پزشکی، هنوز دانش سیاستگذاری سلامت به مثابه دانشی که درباره مدیریت و برنامه‌ریزی سلامت، به شکل جامع و با در نظر گرفتن همه ابعاد (پیشگیری/درمان و پزشکی/سلامت) و آینده‌نگرانه بحث می‌کند، بسیار نوپا و جوان است. دانشی که نبایستی محدود به پزشکان بماند و بایستی به شکل مستمر میان پزشکان و پیراپزشکان، با متخصصان علوم اجتماعی و سیاسی، اقتصاد، آمار، علوم دینی و غیره به گفتگوی علمی بپردازد. در این حوزه بایستی شبکه ذینفعان (تاثیرگذاران و تاثیرپذیران)، ساختار و توزیع قدرت، رویه‌های موجود و نقاط فرصت و تهدید شناسایی شده و روابط میان آنها تحلیل شوند.